mijn bijdrage

Aan het goede doel. 
Wie goed kijkt, ziet dat er hier rechtsboven een afbeelding is bijgekomen... Ik weet het, ik weet het, er zijn er ondertussen genoeg, maar laat ik nu net de week vòòr dit bericht gepubliceerd werd, begonnen zijn aan de befaamde VanKatoentassen...


Laat me even uitleggen.


Het weekend van 14 april staat al heel lang aangestipt in mijn agenda. Niet voor Van Katoen, maar voor een ander fantastisch evenement: vrijgezellenweekend van een naai-vriendin! Ik voel me vereerd hieraan mee te mogen organiseren, met z'n veertienen zullen we er een onvergetelijk weekend van maken! 
Maar... naarmate meer en meer duidelijk werd wat voor gigantisch project Van Katoen wel aan het worden was/is, overwogen we toch wel even om het weekend te verplaatsen. Er zijn echter heel wat mensen die werken in shiften en met wachtdiensten en zo, dus het was onmogelijk om dit alsnog te doen. Maar, niet getreurd, hier in blogland zullen we wel in geuren en kleuren kunnen lezen wat er op 14 april te beleven valt/viel in het MIAT, en dat zal je van het vrijgezellenweekend niet kunnen zeggen! ;-)


Aldus... Ergens voelde ik me innerlijk verplicht om ook een bijdrage te leveren aan het goede doel. Ik heb al een aantal patroontjes aangekocht, waarvan er tot nu toe nog maar eentje, de halterjurk, tot uitvoer is gekomen. Er zullen er nog wel volgen, maar kent u dat, een hoofd vol projecten, niet wetende waar eerst aan te beginnen, en zoekende naar tijd? Juist ja...
Deze oproep kwam dus als geroepen: dit wordt mijn bijdrage! Mezelf kennende (dat hoofd vol projecten dus), durfde ik het nog niet helemaal aan om de afbeelding hier reeds te plaatsen... Maar nu doe ik dit met fierheid, want... ze zijn af!

Het stofje is een heel zacht ribfluweel, ik had er hier nog wat op de rol zitten, gekregen van mijn naaiende mama. Het stofje op zich vind ik super, maar het kleur is niet echt mijn ding... Ideaal voor deze tassen, dacht ik. Al is een effen stofje ook maar effen... Aldus ging ik op zoek in mijn doos authentieke retro-stofjes... Ik heb zo'n doos vol met kleine stukjes stof, in den tijd dienende als 'staaltjes'. Van sommige stofjes heb ik echt spijt dat ik er maar een heel klein stukje van heb, maar als applicatie kan dit soms wel heel leuk zijn! Ik koos er 2 uit, knipte ze met de kartelschaar, en stikte ze er eloleo-gewijs op vast. 

Maar, zoals ik dus al zei, ik begon er al een aantal weken terug aan. Normaal gezien gaat het vrij snel om ze in elkaar te steken, maar deze stof is nogal aan de dikke kant... Ik moest enkel nog aan de bovenkant eens doorstikken op 0,5 cm van de rand, maar dat was buiten mijn naaimachientje gerekend... Dit is het eenvoudige machientje waarmee alles hier aan elkaar wordt gestikt:

En wel degelijk 8 lagen van die dikke stof, dat is er gewoon teveel aan... Maar geen nood. Sinds enkele weken volg ik op maandagnamiddag naailes. En daar hebben ze machines van een heel ander kaliber! Deze namiddag was het klusje dan ook gauw geklaard: even onder de bernina activa 230, en klaar!


Er is deze namiddag trouwens nog een ander projectje klaargeraakt, maar daarover later meer...


Via de madam van koekepeertje zorg ik dat de VanKatoentassen terecht komen. 


Ik wens de nieuwe eigenaars er alvast veel plezier mee!

Rille x 2

'Hmm, 't kind heeft eigenlijk toch niet zoveel kleren meer om aan te doen', denk ik soms als ik de volle kleerkast van ons jongste aanschouw... Niet dat er niets in ligt, maar ze groeit goed, en dat geeft soms wel eens mouwproblemen... En truitjes met te korte mouwen, dat vind ik maar niets... 
Ze is ondertussen (al!) 17 maand, maar draagt naast 86 ook wel al vaak een 92 of zelfs 98. En laat dat nu net de maatjes zijn waarbij het bij grote zus volop zomer was... Niet veel dingen dus om bij het weer dezer dagen aan te trekken. Ok, ik geef toe, het is al kouder geweest, maar om ze nu al in t-shirts of zomerkleedjes rond te laten lopen? Niet dus... En al zeker niet nu ze ziek (geweest) is...


Tijd voor iets nieuws dus! Wegens al heel wat mooie exemplaren gezien te hebben van de 'tammy'-rok uit de ottobre winter 6/2008, heb ik me dit ottobre-exemplaar dan maar aangeschaft. En raad eens? Daar stond nog een interessant patroontje in: een eenvoudig t-shirtje met raglanmouwen, ook de 'Rille' genoemd, perfect in de maatjes die ik nodig had! Ik maakte een direct twee exemplaren (maatje 86, maar met mouw- en truilengte 92) omdat het gewoon eenvoudig en snel gaat. Voila:

Wat ik zeker wou maken was eentje uit de Viooltjes van bij vermiljoen. Aja, ze moest toch wel iets leuks hebben voor bij deze tenue, als het wat te warm wordt en ze haar hoodie moet uitdoen? 

Het andere, met roodkapje, is ter vervanging van dit. Het broekje past nog, maar het truitje, ik zei het al, mouwproblemen... Ik vond het zo'n zonde, want ik vind het echt een leuk stofje van bij koekepeertje. En gezien ik er ook al dit uit gemaakt had, had ik niet zo heel veel meer over... Net genoeg voor het lijfje, mouwen lukten niet meer... Gelukkig had ik nog een leuk sterrentricotje liggen, uit Oostende. Ik heb getwijfeld tussen de sterretjes of een effen groen, maar ben heel blij dat ik toch voor de sterretjes ging! 

Geef toe, ze ziet er toch al heel wat beter uit dan hier hé! (Al is het uiteindelijk nog iets erger geworden dan wat jullie te zien kregen...)
Ze is er nog niet helemaal door, en ondertussen weet ik ook al wat meer i.v.m. dat hees zijn, waar ik me vorige keer al vragen bij stelde... Blijkbaar was dat een voorteken voor een vorm van complicatie... Sinds vorige zondagavond is ze koorts beginnen krijgen, zelfs heel hoge koorts... We kregen het wel naar beneden, maar het kwam telkens terug... Daarbovenop begon ze redelijk wat te hoesten ook... Donderdagochtend dan toch nog maar eens naar de dokter. Na bloedonderzoek en rx thorax bleek dat ze een peribronchitis had, voorloper van pneumonie ofte longontsteking... Ondanks dat haar bloedbeeld wees op een virale infectie (wat er dus op zou wijzen dat die peribronchitis wel degelijk een complicatie van de waterpokken is), kreeg ze onmiddellijk antibiotica en zovirax. Tegen vrijdagnamiddag leek het al iets beter te gaan. Ze bleef wel nog koorts maken, maar niet meer zo hoog... En ze gedroeg zich ook al niet meer zo ziekjes... Oef, ziekenhuisopname vermeden! Wegens het zichzelf-wakker-hoesten zitten we ondertussen ook al wel aan de aerosol, maar vandaag, zondag, is eindelijk de eerste dag dat ze geen koorts meer maakt... Gelukkig!


Al is haar zus deze morgen wel opgestaan met een lelijke hoest...


Ik had mijn ouderschapsverlof op geen beter moment kunnen uitkiezen...

pimp your seat

We hadden nog een extra autozitje nodig. En we kunnen er eentje gebruiken van de grootouders die dit reeds zéér voorzienig aanschaften in de tweedehandszaak, maar momenteel eigenlijk (nog) niet van doen hebben. Leuk! 
Alleen had het zo'n lelijk, grijs, 'bemokkeld', om-vies-van-te-zijn zitkussentje en bijhorende armkussentjes... Geen foto waard... 
Mijn dochter daarop? No way! Mama zou wel een nieuw kussentje maken, en Stien mocht zelf haar stofjes kiezen. Zo gezegd, zo gedaan. 

Tussen het ribfluwelen bovenstofje van bij 'de stoffenkraam' en het roze met witte polkadotjes van bij koekepeertje (niet zichtbaar, maar Stien wou het zo) stak ik een laagje wattine. Lekker zacht zitten dus. 
Een ritje met de auto? Nu met plezier!

Water of wind?

Ze tieren welig, de waterpokken en/of windpokken op het velletje van ons kleinste meisje... 
Vrijdagochtend het eerste bubbeltje ontdekt. Tegen 's avonds al enkele meer. Sindsdien schiet het aantal exponentieel de hoogte in, en is het steeds met een klein hartje haar slaapkamertje binnenkomen om de schade op te meten... 
Deze ochtend ontdekten we de eerste pokken op haar snoetje, en nu zit ze gewoon helemaal vol...

Het aanstippen met 'A-derma' is een titanenwerk, maar gelukkig moet dit niet meer met het 'roodsel' van vroeger...


Wat ik me nog afvroeg: zouden waterpokken zich ook op de stembanden kunnen zetten? Sinds gisteren is ze er nog hees bij ook, arm schaapje...

heerlijk zacht (2)...

Ik kondigde het hier al even aan, er zou ook een mini-versie komen van de hoodie... Hij is al even af, en ondertussen kwam er ook een broekje bij. De ganse tenue werd getest en... goed bevonden!


Voorkant:

Achterkant:

En omdat ze het nog wat moeilijk vindt om te poseren, een 'holle' versie:

De groene velours en de stof voor het broekje (eigenlijk een stevige boordstof...) komen opnieuw van Oostende. Het tricot voor de binnenkant komt van bij Vermiljoen. 


Voor de hoodie maakte ik, op aanraden van de naaivriendinnen, een maatje 92 zonder naadwaarde. Ons 16-maandertje draagt tegenwoordig maat 86, soms al 92. Op zich maakte ik dus wel de goeie maat, de trui op zich zit perfect. Al zou ik de volgende keer de mouwen wel iets breder maken... Het is nogal wringen om erin te geraken, en een gepruts om de mouwtjes eronder terug op de goeie plaats te krijgen... Maar eens ze erin zit, zit hij perfect! 
Ik maakte deze keer ook geen knoopsgaten, want ik merkte bij de vorige versie dat de knoopsgaten na verloop van tijd wat uitgerokken raken... Had ik bij het maken ervan maar aan dit gedacht... Maar goed, gedane zaken nemen geen keer... Deze keer pakte ik het anders aan: drukknopen om snel open en dicht te kunnen doen, en voor 't zicht gewoon opgenaaide knopen. Handig!


Het broekje is een patroontje uit de ottobre 4/2011, nr. 3 'modern girl'. Zat heel snel in elkaar, en ik ben er echt weg van... Spijtig dat het patroon maar tot maat 92 gaat, al heb ik vannacht wel liggen denken hoe ik het zou kunnen aanpassen voor de grotere dochter... 

potvis

Met een mammie die in Heist woont op zo'n 20 minuutjes van bij ons thuis, konden we niet anders dan dat beest eens van dicht te gaan bekijken hé... Nu ja, dicht... 
Helaas was het water al aan het opkomen, dus konden we er niet meer zo heel veel van zien... Maar toch, best wel indrukwekkend, vooral omdat de staart heen en weer bewoog door de golven, de kindjes vroegen zich af of hij nog leefde... ;-)

Niet dus!

een uit de hand gelopen projectje...

Lio's boekje voor de crèche is bijna vol... Wat wordt dat kindje groot...
Maar goed, tijd voor een nieuw boekje/schriftje. 
Eerst dacht ik: een leuk schriftje, dat is wel ok. 
En toen: misschien kan ik een gewoon schriftje wel kaften met een leuk papiertje, dat maakt het iets unieker. 
Daarna: en als ik nu eens een schriftje kaft met stof, het stofje waarmee o.a. Lio's tuutlapjes gemaakt zijn...

Zo gedacht, zo gedaan.
Maar ik stopte niet met denken...
Een gewoon schriftje is best wel ok, maar is het niet handiger met 'voorgedrukte blaadjes', zodat er gewoon ingevuld moet worden? 
Dus maakte ik 'voorgedrukte blaadjes', die ik in het schriftje zou inplakken... Zou, want ik ben nooit tot plakken gekomen... Leek me nogal veel werk, al dat bijknippen en plakken...
Moest ik nu eens het boekje helemààl zelf maken, de 'voorgedrukte blaadjes' recto verso afdrukken en aan elkaar stikken met de naaimachine (spannend, papier stikken had ik nog nooit gedaan...), en voor het kaftje uit iets harder papier een stoffen hoesje maken? 
Tja, als ik iets in mijn hoofd heb... 
2 avonden ben ik er aan bezig geweest, en ik ben best wel tevreden over het resultaat. Alleen is het nogal dik en plooien de (25) blaadjes niet zo goed, dus het staat een beetje open... Maar ach, niet alles kan direct perfect zijn zeker?

Ik denk eraan om op de voorkant nog Lio's naam te flocken, maar heb dat nog nooit gedaan... Wat denken jullie, doen of niet?

Ode aan tante Eva en nonkel Manu

Ze was amper 1 jaar, en tante Eva en nonkel Manu (haar peter) stonden al klaar om over te gaan tot de aankoop van 'de eerste schoentjes' voor Lio... Helaas, ze kon nog niet stappen, dus werd dit plan even uitgesteld. Tot enkele weken geleden...

Lio stapt ondertussen al wel even (haar eerste pasjes alleen kreeg ik zomaar voor niets voor mijn verjaardag begin december!), maar met haar pre-stapschoentjes van Caval kon ze wel nog even voort. 

We schrijven eind januari 2012, het geduld werd danig op de proef gesteld, maar nu werd het echt wel tijd voor schoentjes! Ziektekiemen deden de plannen nog even wankelen, maar uiteindelijk gingen tante Eva, Lio en ikzelf dan toch op stap, naar hier... Er was even twijfel, een winter-solden-paar of toch al maar van de nieuwe collectie... We vielen resoluut voor dit paar:

En tja, er stonden ook wel wat mooie soldenparen te blinken... Uiteindelijk kwam er nog een paar bij, voor Stien. Tussenseizoen-laarsjes, ik zie het zo al voor me onder een rokje of kleedje!

(maar ssst, nog niet verklappen, Stien heeft ze nog niet gezien, ik hou ze nog even opzij...)

Het was geen weer om nog veel verder op stap te gaan, maar tante Eva nam me toch nog even mee naar 'space' op 't einde van de dijk... Amai, mòòie dingen!!! Niets gekocht (niet voor mijn portemonnee...), maar heel wat inspiratie opgedaan... 

Dankjewel, tante Eva en nonkel Manu!

brief

Een brief. 

Van Stien.

Voor opie (Dirk).

Die een week op skireis is geweest.

En vanavond terug komt.

Mijn kleine schat.

Die zo groot wordt...

laat de winter maar komen...

Breien, ik vind het een zalig iets om te doen. Omdat het gewoon vanuit de luie zetel kan. Soms mis ik wat energie om de naaimachine(s) uit te halen, want alles moet hier na gebruik terug keurig opgeborgen worden wegens helaas (nog) geen plaats om het te laten staan... 


Nadeel van breien is wel dat het meestal heel wat langer duurt tegen dat iets is afgewerkt. Althans bij mij toch... Net na nieuwjaar vond ik dat het toch wel eens tijd werd om mijn breiwerk dat al enkele weken opstond af te werken. Het idee alleen al dat de muts klaar zou zijn op het moment dat de bloempjes beginnen te bloeien en de vogeltjes beginnen te fluiten...


Het 'work in (vrij ver gevorderde) progress' zag er zo uit:

Volgens het (gratis) patroon moet dit met een rondbreinaald, maar dat gaf ik al vrij snel op wegens gesukkel. Alternatief: een 5-tal korte breinaalden. Ik had dit nog nooit gedaan, en geef toe dat ik af en toe gevloekt heb... Maar 't was een leuk experiment, en ik ben al bij al wel tevreden met het resultaat. 


Bovenkant:

Onderkant:

In gebruik:

Laat de vrieskou nu maar komen!

sh*t happens

Ik heb zo 2 van die dochters die ontzettend graag in bad zitten (spelen). Zo graag, dat er steevast protest komt als het tijd is om eruit te komen...


Ook deze morgen was Lio ferm in haar nopjes in het bad.

Ze had deze keer dan ook wel een zéér goede reden om in bad zo vrolijk te zijn...

oranje en ik

Sinds de geboorte van Lio heb ik iets met oranje. Ik weet niet waarom, ik vind het gewoon een mooie kleur... 


Ik was dan ook op slag zot van het stofje, Pat Garett van Petit Pan, toen ik het hier voor het eerst te zien kreeg... Ik zag het al helemaal voor me als rok, maar toch ook weer niet... Twijfel... (één van mijn handelsmerken...)
Uiteindelijk leek het me ideaal om het met blauw te combineren, dan kon ik er misschien toch nog een rok van maken... Een zoektocht naar een geschikt patroon deed me terecht komen bij de burda van februari 2010, patroon 104 B. Hop, naar de bib, en ik kon aan de slag!
Het blauwe stofje komt van hier. Amai, wat een kwaliteit! De paspel maakte ik probleemloos uit hetzelfde blauwe stofje. Niet eens in 'schuine draad', de stof rekt gewoon wat mee...


En dit is dan het resultaat:

In 'vol ornaat' ziet het er dan zo uit:

Man, hier kan ik zo blij van worden... ;-)

nieuwe aanwinst

We hebben er even voor gespaard; verjaardags-, kerst- en nieuwjaarscentjes samengelegd met dit als resultaat:

't Was even zoeken waarvoor we precies zouden gaan, want we zijn echte leken wat fotografie betreft... Een groot 'kanon', spiegelreflexcamera, met verwisselbare lens en zo leek voor ons niet ideaal, gezien we er amper iets van kennen... Een tussenoplossing, toepasselijk 'bridge' genoemd, leek ons een beter idee... Uiteindelijk gaf deze review de doorslag. 
De tot nu toe gemaakte foto's zijn dag en nacht verschil met de foto's van het vorige toestelletje (al jaren oud, ooit eens in 'den aldi' gekocht...)! Voorlopig wordt hier nog op 'auto' getrokken, voor de rest zal het nog wat experimenteren zijn...


Voila, 't materiaal is er al. Nu nog 'de handeling'...

kerstmis in 't roze

Deze zomer mocht nichtje Lyn bij wijze van geboortecadeautje onderstaand setje in ontvangst nemen: 

Mama Nele (mijn zus dus) was in de wolken. Het stofje was helemaal haar ding! Dus kwam er met kerstmis een vervolg:

Vrolijk kerstfeest en gelukkig nieuwjaar, Lyntje!

over bloggen en concepten...

Vorige week kon ik eindelijk op het knopje 'publiceren' klikken, van een bericht dat ik al een eindje terug uitgeschreven had... Ik vind namelijk dat geboortecadeautjes niet geblogd kunnen worden zolang ze niet afgegeven zijn, kwestie van verrassing en zo...

Aldus maakte ik het bericht al blogklaar begin december, bewaarde het als 'concept', en wachtte geduldig tot het werkkerstfeestje om het cadeautje te overhandigen. Daarna mocht het de blogwereld in!

Helaas, wat ik niet wist, is dat het bericht dan gepubliceerd wordt op de datum dat het werd aangemaakt... En dat was niet de bedoeling... Iemand een idee of en hoe je dit kan aanpassen? 

Voor de nieuwsgierigen: het gaat over dit naaisel:

 en dit is de link naar het bericht...

heerlijk zacht...

Ik ben er een tijdje aan bezig geweest, aan de kaptrui van Heidi & Finn... Het was ons gezamenlijk project... En nu, na dit, is hij eindelijk af! 
Wat af is, moet onmiddellijk gedragen worden, niet? Met als gevolg dat ik, na 1 schooldag, een vervuild exemplaar terugzag... Maar goed, kijk tussen de verfvlekken door, en zie een heerlijk zachte kaptrui...

(Ik kon al 't een en 't ander verbergen door de mouwen wat om te plooien... ;-)
Nicky velours, ik heb het er wel voor... Beide stofjes komen van Oostende. De knoopjes van bij bambiblauw. 
Ik overweeg sterk om ook voor de andere dochter een exemplaar te maken... Wordt mogelijk vervolgd dus...

hiep hiep hoera!

De tijd vliegt... Exact 5 jaar geleden voelde ik dat het niet lang meer zou duren... De start van mijn carrière als mama... 
Het kleine lieve wezentje dat 5 jaar geleden van plan was de wereld met haar eigen ogen te gaan ontdekken, is ondertussen al uitgegroeid tot een kwebbelend jong dametje met een eigen gedacht. 't Is schoon om je eigen kinderen te zien groeien en bloeien...
Maar goed, verjaardagen moeten gevierd worden! (Althans die van de kindjes...)
Dus zetten we ons aan het bakken. Van haar kreeg ik de tip om dit recept te gebruiken. Amai, van licht en luchtig en lekker gesproken! Natuurlijk kwam er ook wat versiering aan te pas, met dit als resultaat...

Aan Els en alle kindjes van de klas: smakelijk!!

Sint

Het is ondertussen al wel een weekje geleden, maar de lieve goede sint reed ook dit jaar ons huisje niet stilletjes voorbij... Ja, ze waren flink geweest, de dochters, dus kwam er in de schoentjes iets in de plaats van de wortel voor slecht-weer-vandaag, het pintje voor piet en het fruitsapje voor sint...

De decembermaand is bij ons een echte feestmaand. Er moesten dat weekend dus ook uitnodigingen voor een verjaardagsfeestje gemaakt worden, en daarbij kwam het sintgeschenk enorm goed van pas...

Stofje kiezen en... zakjes stikken! Fier als een gieter zette Stien zich aan het naaien met HAAR naaimachine...

 En stof knippen mocht deze keer wel met mama's stofschaar!

Op de zakjes werden de namen van de kindjes geschreven met mama's stofkrijt. En in de zakjes? Daar kwamen de uitnodigingen. Als een echte postbode stak Stien de zakjes maandag zorgvuldig in de postvakjes van de klasgenootjes... 

Bonnie

Een tijdje geleden al beviel een collega van een dochtertje. Vandaag kon ik haar eindelijk het geboortecadeautje overhandigen...
Tijdens haar zwangerschap kreeg de naaimicrobe haar ook te pakken. Enthousiast als ik was gaf ik haar een ganse waslijst sites en blogs door waar ze heel wat inspiratie kon opdoen... 
En natuurlijk kon een zelfgenaaid cadeautje niet uitblijven!

Het patroontje werd gemaakt volgens deze eenvoudige uitleg.

De verdere inspiratie haalde ik gewoon van het geboortekaartje!

Qua kleur was het egelstofje van bij bambiblauw ideaal. Het stofje van de voorkant komt van bij koekepeertje, net als de applicatie. De ouders zijn grote fan van dergelijke volkswagen-busjes, dus deze moest en zou erop komen... 

Qua originaliteit kon het geboortekaartje trouwens wel tellen! Op de achterkant stond uitgelegd hoe je het busje kon knippen en in elkaar plooien, zodat je een echt 3D-model kreeg...

En nu maar hopen dat ze er veel deugd van heeft... Welkom, lieve Bonnie!

bloempjes

Deze voormiddag naar 'de vitrine' geweest. Amai, wat een volk!
Véél leuke dingen gezien... En ook wat gekocht, ja... 
Stofjes van bij vermiljoen, vooraf besteld via de webshop, dus gewoon af te halen. Ik zou anders niet kunnen kiezen hebben...
Oorringen en een ring van bij Hilde Groven, om even bij weg te dromen...
En Stien had bij mamie-s een diadeem gezien, een roze, die wou ze zo graag... Ze had er heel wat duurdere dingen kunnen uitkiezen vandaag, dus ja, ze mocht er wel eentje hebben.
Deze namiddag, terwijl zus in bed zat, hebben we bloemen gemaakt voor erop. Stof- en knoopkeuze werd gemaakt door Stien... 

Leuk, zo samen bezig zijn, ze krijgt de smaak wel goed te pakken!


En om niet te vergeten hoe je snel zo'n bloempje in elkaar krijgt: de handleiding!
1. knip een cirkel uit met diameter dubbel zoveel als de diameter van de uiteindelijke bloem (ik nam 12 cm diameter, 'toevallig' de diameter van een vaas, zéér handig...)
2. naai in het midden een klein elastiekje vast, zodat je een lusje krijgt
3. op zo'n 2 à 3 mm van de rand naai je kleine steekjes van zo'n 2 à 3 mm, op en neer
4. draad goed aantrekken, de rand fronst naar binnen (plaats waar het knoopje komt), het elastiekje zit aan de achterkant
5. dichtnaaien en knoopje erop
Klaar!
Het elastiekje schuif je over de diadeem, zo blijft de bloem mooi zitten. 
En hoe meer bloemen, hoe veelzijdiger de diadeem!