Verwarrende tijden...

Het einde van het jaar, traditioneel een periode van heel wat feestelijkheden ten huize mamakers!

Elk jaar word ik in december zelf een jaartje ouder, maar ook Stien mag in december telkens een extra kaarsje uitblazen... We zitten ondertussen al aan 7... 

Bij een kinderverjaardag hoort natuurlijk een kroon! (Ik zeg wel degelijk kinderverjaardag, aja, want zie je mij al met een kroon rondlopen? Niet dus...) Dochterlief mocht zelf het stofje kiezen, en koos vol goeie smaak voor de 'calamity rouge' van Petit Pan. De achterkant moesten hartjes zijn... 

En omdat ik me wat schuldig voelde omdat het eigenlijk al veel te lang geleden is dat ik nog eens iets voor de eigen dochters maakte, beloofde ik haar een rokje in hetzelfde stofje. Een eenvoudig rimpelrokje uit 'allemaal rokjes'. Om het een wat extra speels effect te geven (want geef toe, 7 jaar is toch nog een heel speelse leeftijd hé), maakte ik er onderaan een rij bolletjes aan vast. Waardoor de dochters het rokje omdoopten tot 'piepollerokje'... Tja, woorden verzinnen, dat hebben ze van de papa!

Maar december, daarin worden normaal gezien ook nog andere dingen gevierd dan verjaardagen. Kerstmis bijvoorbeeld. 

Ook op het werk is er jaarlijks een kerstfeest met een activiteit en etentje. Al zal dat vanaf dit jaar nooit meer hetzelfde zijn als voorheen... Maandag nietsvermoedend toekomen op het werk en te horen krijgen dat een van je collega's geheel onverwacht is gestorven, het is een irreële ervaring... Absurd, niet te vatten, heftig... Zaterdag op het werk nog niets aan de hand, zondag, dag op dag op zijn 63e verjaardag, alles voorbij...

De boodschap is bij mij nog steeds niet goed aangekomen, zo voelt het aan... Het kerstfeest van gisteren werd vervangen door een samenzijn, waar plaats was voor iedereen om te zeggen en te doen wat moest en wat elkeen nodig achtte... Hecht, warm, respectvol... Op zo'n momenten besef je pas hoe je het getroffen hebt met je collega's... 

Omdat ze er nu toch eenmaal waren, werden de pakjes dan toch maar uitgedeeld. Via lotje was vooraf bepaald voor wie je iets moest voorzien. Voor een fijne collega (ik heb eigenlijk alleen maar fijne collega's) maakte ik een omkeerbaar boodschappentasje uit 'zo geknipt'. Het stofje heb ik al vrij lang liggen, van bij Koekepeertje. 

En toch, pakjes in deze situatie, het is wat bevreemdend...  Maar zoals een spreuk in een van de andere pakjes zei: "Life is what happens to you while you're busy making other plans"... Carpe diem, dus...

Slaap zacht, E., we zullen je missen...

gelukkig nieuwjaar!

Neenee, 't is geen "misse", 't klopt wel degelijk! Een lang beloofd nieuwjaarscadeautje is eindelijk afgeraakt... 't Is eigenlijk al enkele weken af, maar kan nu pas geblogd worden wegens nu pas afgegeven...

The story:
Voor haar nieuwjaar had mijn zus graag een tasje om haar boterhammetjes in mee te nemen naar het werk. En liefst een tasje dat gezien mag worden... Ik stuurde haar een aantal stofwebshops door, enkele patroontjes, en wachtte... En wachtte... 
Het was allemaal wel mooi, maar niet echt wat ze wou... Tot ze me een mailtje stuurde: ze had eindelijk gevonden wat ze zocht! Een lapje stof, 120 cm op 50 cm, te koop via marktplaats.nl, van PIP-studio... Vlug geboden, en gekocht! Uiteindelijk bleek het maar 48 cm te zijn...
En dan nog het patroon... Ik had er een aantal gevonden, maar ze koos uiteindelijk dit. Ik veranderde de afmetingen wat, zodat het zo groot zou zijn zoals ze zelf wou. En ik deed een paar aanpassingen.


De buitenstof verstevigde ik met katoenvlieseline voor het aangename gevoel en de stevigheid. 


Het binnenstofje, van bij koekepeertje, daar stikte ik een soort waterdicht zeil aan. Gerecycleerd uit een regencape. Ik verklaar mij nader...
Misschien kent u deze logo's nog:

Maar hoogstwaarschijnlijk toch niet... Tegenwoordig bestaat "ABB, verzekert u elke dag" al lang niet meer... Dit is nu "KBC, wij spreken uw taal" geworden...
Maar goed, na dit vleugje nostalgie, to the point: beroepshalve is mijn vader sterk verbonden met ABB/KBC. En daar ho(o)r(d)en ook 'relatiegeschenken' bij. Zo waren er in den tijd regencapes, volledig bezet met het ABB-logo. En zo heb ik er hier nog een paar liggen. Ideaal om voor dit project te gebruiken: veel soepeler dan tafelzeil of toile cirée, en toch waterdicht! Voor als er eens iets uitloopt of zo...


Aan de binnenkant maakte ik enkele extra zijzakjes, voor een lepeltje, de gsm, zakdoekjes, een notitieboekje of wat dan ook. Om het wat mogelijkheid tot volume te geven, en het onderaan makkelijker te kunnen vaststikken, streek ik er eerst een paar plooien in. Tot mijn verrassing blijven die plooien er echt ook zo mooi in zitten, wat wel een leuk effect geeft. 

Verder stak ik in het midden een drukknoopje om het dicht te houden. En om het model mooi in vorm te houden, stak ik aan beide kanten in de plooi bovenaan ook een drukknoopje. 

En toen had ik nog wat stof over. Daar moest toch ook iets mee gebeuren hé... Met de overschot van de stof maakte ik eerst een gsm-zakje, naar inspiratie van elisanna. 

En toen had ik nog net genoeg om er nog een ritstasje van te maken.

En toen... was het stofje op...

mijn bijdrage

Aan het goede doel. 
Wie goed kijkt, ziet dat er hier rechtsboven een afbeelding is bijgekomen... Ik weet het, ik weet het, er zijn er ondertussen genoeg, maar laat ik nu net de week vòòr dit bericht gepubliceerd werd, begonnen zijn aan de befaamde VanKatoentassen...


Laat me even uitleggen.


Het weekend van 14 april staat al heel lang aangestipt in mijn agenda. Niet voor Van Katoen, maar voor een ander fantastisch evenement: vrijgezellenweekend van een naai-vriendin! Ik voel me vereerd hieraan mee te mogen organiseren, met z'n veertienen zullen we er een onvergetelijk weekend van maken! 
Maar... naarmate meer en meer duidelijk werd wat voor gigantisch project Van Katoen wel aan het worden was/is, overwogen we toch wel even om het weekend te verplaatsen. Er zijn echter heel wat mensen die werken in shiften en met wachtdiensten en zo, dus het was onmogelijk om dit alsnog te doen. Maar, niet getreurd, hier in blogland zullen we wel in geuren en kleuren kunnen lezen wat er op 14 april te beleven valt/viel in het MIAT, en dat zal je van het vrijgezellenweekend niet kunnen zeggen! ;-)


Aldus... Ergens voelde ik me innerlijk verplicht om ook een bijdrage te leveren aan het goede doel. Ik heb al een aantal patroontjes aangekocht, waarvan er tot nu toe nog maar eentje, de halterjurk, tot uitvoer is gekomen. Er zullen er nog wel volgen, maar kent u dat, een hoofd vol projecten, niet wetende waar eerst aan te beginnen, en zoekende naar tijd? Juist ja...
Deze oproep kwam dus als geroepen: dit wordt mijn bijdrage! Mezelf kennende (dat hoofd vol projecten dus), durfde ik het nog niet helemaal aan om de afbeelding hier reeds te plaatsen... Maar nu doe ik dit met fierheid, want... ze zijn af!

Het stofje is een heel zacht ribfluweel, ik had er hier nog wat op de rol zitten, gekregen van mijn naaiende mama. Het stofje op zich vind ik super, maar het kleur is niet echt mijn ding... Ideaal voor deze tassen, dacht ik. Al is een effen stofje ook maar effen... Aldus ging ik op zoek in mijn doos authentieke retro-stofjes... Ik heb zo'n doos vol met kleine stukjes stof, in den tijd dienende als 'staaltjes'. Van sommige stofjes heb ik echt spijt dat ik er maar een heel klein stukje van heb, maar als applicatie kan dit soms wel heel leuk zijn! Ik koos er 2 uit, knipte ze met de kartelschaar, en stikte ze er eloleo-gewijs op vast. 

Maar, zoals ik dus al zei, ik begon er al een aantal weken terug aan. Normaal gezien gaat het vrij snel om ze in elkaar te steken, maar deze stof is nogal aan de dikke kant... Ik moest enkel nog aan de bovenkant eens doorstikken op 0,5 cm van de rand, maar dat was buiten mijn naaimachientje gerekend... Dit is het eenvoudige machientje waarmee alles hier aan elkaar wordt gestikt:

En wel degelijk 8 lagen van die dikke stof, dat is er gewoon teveel aan... Maar geen nood. Sinds enkele weken volg ik op maandagnamiddag naailes. En daar hebben ze machines van een heel ander kaliber! Deze namiddag was het klusje dan ook gauw geklaard: even onder de bernina activa 230, en klaar!


Er is deze namiddag trouwens nog een ander projectje klaargeraakt, maar daarover later meer...


Via de madam van koekepeertje zorg ik dat de VanKatoentassen terecht komen. 


Ik wens de nieuwe eigenaars er alvast veel plezier mee!