brief

Een brief. 

Van Stien.

Voor opie (Dirk).

Die een week op skireis is geweest.

En vanavond terug komt.

Mijn kleine schat.

Die zo groot wordt...

laat de winter maar komen...

Breien, ik vind het een zalig iets om te doen. Omdat het gewoon vanuit de luie zetel kan. Soms mis ik wat energie om de naaimachine(s) uit te halen, want alles moet hier na gebruik terug keurig opgeborgen worden wegens helaas (nog) geen plaats om het te laten staan... 


Nadeel van breien is wel dat het meestal heel wat langer duurt tegen dat iets is afgewerkt. Althans bij mij toch... Net na nieuwjaar vond ik dat het toch wel eens tijd werd om mijn breiwerk dat al enkele weken opstond af te werken. Het idee alleen al dat de muts klaar zou zijn op het moment dat de bloempjes beginnen te bloeien en de vogeltjes beginnen te fluiten...


Het 'work in (vrij ver gevorderde) progress' zag er zo uit:

Volgens het (gratis) patroon moet dit met een rondbreinaald, maar dat gaf ik al vrij snel op wegens gesukkel. Alternatief: een 5-tal korte breinaalden. Ik had dit nog nooit gedaan, en geef toe dat ik af en toe gevloekt heb... Maar 't was een leuk experiment, en ik ben al bij al wel tevreden met het resultaat. 


Bovenkant:

Onderkant:

In gebruik:

Laat de vrieskou nu maar komen!

sh*t happens

Ik heb zo 2 van die dochters die ontzettend graag in bad zitten (spelen). Zo graag, dat er steevast protest komt als het tijd is om eruit te komen...


Ook deze morgen was Lio ferm in haar nopjes in het bad.

Ze had deze keer dan ook wel een zéér goede reden om in bad zo vrolijk te zijn...

oranje en ik

Sinds de geboorte van Lio heb ik iets met oranje. Ik weet niet waarom, ik vind het gewoon een mooie kleur... 


Ik was dan ook op slag zot van het stofje, Pat Garett van Petit Pan, toen ik het hier voor het eerst te zien kreeg... Ik zag het al helemaal voor me als rok, maar toch ook weer niet... Twijfel... (één van mijn handelsmerken...)
Uiteindelijk leek het me ideaal om het met blauw te combineren, dan kon ik er misschien toch nog een rok van maken... Een zoektocht naar een geschikt patroon deed me terecht komen bij de burda van februari 2010, patroon 104 B. Hop, naar de bib, en ik kon aan de slag!
Het blauwe stofje komt van hier. Amai, wat een kwaliteit! De paspel maakte ik probleemloos uit hetzelfde blauwe stofje. Niet eens in 'schuine draad', de stof rekt gewoon wat mee...


En dit is dan het resultaat:

In 'vol ornaat' ziet het er dan zo uit:

Man, hier kan ik zo blij van worden... ;-)

nieuwe aanwinst

We hebben er even voor gespaard; verjaardags-, kerst- en nieuwjaarscentjes samengelegd met dit als resultaat:

't Was even zoeken waarvoor we precies zouden gaan, want we zijn echte leken wat fotografie betreft... Een groot 'kanon', spiegelreflexcamera, met verwisselbare lens en zo leek voor ons niet ideaal, gezien we er amper iets van kennen... Een tussenoplossing, toepasselijk 'bridge' genoemd, leek ons een beter idee... Uiteindelijk gaf deze review de doorslag. 
De tot nu toe gemaakte foto's zijn dag en nacht verschil met de foto's van het vorige toestelletje (al jaren oud, ooit eens in 'den aldi' gekocht...)! Voorlopig wordt hier nog op 'auto' getrokken, voor de rest zal het nog wat experimenteren zijn...


Voila, 't materiaal is er al. Nu nog 'de handeling'...

kerstmis in 't roze

Deze zomer mocht nichtje Lyn bij wijze van geboortecadeautje onderstaand setje in ontvangst nemen: 

Mama Nele (mijn zus dus) was in de wolken. Het stofje was helemaal haar ding! Dus kwam er met kerstmis een vervolg:

Vrolijk kerstfeest en gelukkig nieuwjaar, Lyntje!

over bloggen en concepten...

Vorige week kon ik eindelijk op het knopje 'publiceren' klikken, van een bericht dat ik al een eindje terug uitgeschreven had... Ik vind namelijk dat geboortecadeautjes niet geblogd kunnen worden zolang ze niet afgegeven zijn, kwestie van verrassing en zo...

Aldus maakte ik het bericht al blogklaar begin december, bewaarde het als 'concept', en wachtte geduldig tot het werkkerstfeestje om het cadeautje te overhandigen. Daarna mocht het de blogwereld in!

Helaas, wat ik niet wist, is dat het bericht dan gepubliceerd wordt op de datum dat het werd aangemaakt... En dat was niet de bedoeling... Iemand een idee of en hoe je dit kan aanpassen? 

Voor de nieuwsgierigen: het gaat over dit naaisel:

 en dit is de link naar het bericht...

heerlijk zacht...

Ik ben er een tijdje aan bezig geweest, aan de kaptrui van Heidi & Finn... Het was ons gezamenlijk project... En nu, na dit, is hij eindelijk af! 
Wat af is, moet onmiddellijk gedragen worden, niet? Met als gevolg dat ik, na 1 schooldag, een vervuild exemplaar terugzag... Maar goed, kijk tussen de verfvlekken door, en zie een heerlijk zachte kaptrui...

(Ik kon al 't een en 't ander verbergen door de mouwen wat om te plooien... ;-)
Nicky velours, ik heb het er wel voor... Beide stofjes komen van Oostende. De knoopjes van bij bambiblauw. 
Ik overweeg sterk om ook voor de andere dochter een exemplaar te maken... Wordt mogelijk vervolgd dus...

hiep hiep hoera!

De tijd vliegt... Exact 5 jaar geleden voelde ik dat het niet lang meer zou duren... De start van mijn carrière als mama... 
Het kleine lieve wezentje dat 5 jaar geleden van plan was de wereld met haar eigen ogen te gaan ontdekken, is ondertussen al uitgegroeid tot een kwebbelend jong dametje met een eigen gedacht. 't Is schoon om je eigen kinderen te zien groeien en bloeien...
Maar goed, verjaardagen moeten gevierd worden! (Althans die van de kindjes...)
Dus zetten we ons aan het bakken. Van haar kreeg ik de tip om dit recept te gebruiken. Amai, van licht en luchtig en lekker gesproken! Natuurlijk kwam er ook wat versiering aan te pas, met dit als resultaat...

Aan Els en alle kindjes van de klas: smakelijk!!

Sint

Het is ondertussen al wel een weekje geleden, maar de lieve goede sint reed ook dit jaar ons huisje niet stilletjes voorbij... Ja, ze waren flink geweest, de dochters, dus kwam er in de schoentjes iets in de plaats van de wortel voor slecht-weer-vandaag, het pintje voor piet en het fruitsapje voor sint...

De decembermaand is bij ons een echte feestmaand. Er moesten dat weekend dus ook uitnodigingen voor een verjaardagsfeestje gemaakt worden, en daarbij kwam het sintgeschenk enorm goed van pas...

Stofje kiezen en... zakjes stikken! Fier als een gieter zette Stien zich aan het naaien met HAAR naaimachine...

 En stof knippen mocht deze keer wel met mama's stofschaar!

Op de zakjes werden de namen van de kindjes geschreven met mama's stofkrijt. En in de zakjes? Daar kwamen de uitnodigingen. Als een echte postbode stak Stien de zakjes maandag zorgvuldig in de postvakjes van de klasgenootjes... 

Bonnie

Een tijdje geleden al beviel een collega van een dochtertje. Vandaag kon ik haar eindelijk het geboortecadeautje overhandigen...
Tijdens haar zwangerschap kreeg de naaimicrobe haar ook te pakken. Enthousiast als ik was gaf ik haar een ganse waslijst sites en blogs door waar ze heel wat inspiratie kon opdoen... 
En natuurlijk kon een zelfgenaaid cadeautje niet uitblijven!

Het patroontje werd gemaakt volgens deze eenvoudige uitleg.

De verdere inspiratie haalde ik gewoon van het geboortekaartje!

Qua kleur was het egelstofje van bij bambiblauw ideaal. Het stofje van de voorkant komt van bij koekepeertje, net als de applicatie. De ouders zijn grote fan van dergelijke volkswagen-busjes, dus deze moest en zou erop komen... 

Qua originaliteit kon het geboortekaartje trouwens wel tellen! Op de achterkant stond uitgelegd hoe je het busje kon knippen en in elkaar plooien, zodat je een echt 3D-model kreeg...

En nu maar hopen dat ze er veel deugd van heeft... Welkom, lieve Bonnie!

bloempjes

Deze voormiddag naar 'de vitrine' geweest. Amai, wat een volk!
Véél leuke dingen gezien... En ook wat gekocht, ja... 
Stofjes van bij vermiljoen, vooraf besteld via de webshop, dus gewoon af te halen. Ik zou anders niet kunnen kiezen hebben...
Oorringen en een ring van bij Hilde Groven, om even bij weg te dromen...
En Stien had bij mamie-s een diadeem gezien, een roze, die wou ze zo graag... Ze had er heel wat duurdere dingen kunnen uitkiezen vandaag, dus ja, ze mocht er wel eentje hebben.
Deze namiddag, terwijl zus in bed zat, hebben we bloemen gemaakt voor erop. Stof- en knoopkeuze werd gemaakt door Stien... 

Leuk, zo samen bezig zijn, ze krijgt de smaak wel goed te pakken!


En om niet te vergeten hoe je snel zo'n bloempje in elkaar krijgt: de handleiding!
1. knip een cirkel uit met diameter dubbel zoveel als de diameter van de uiteindelijke bloem (ik nam 12 cm diameter, 'toevallig' de diameter van een vaas, zéér handig...)
2. naai in het midden een klein elastiekje vast, zodat je een lusje krijgt
3. op zo'n 2 à 3 mm van de rand naai je kleine steekjes van zo'n 2 à 3 mm, op en neer
4. draad goed aantrekken, de rand fronst naar binnen (plaats waar het knoopje komt), het elastiekje zit aan de achterkant
5. dichtnaaien en knoopje erop
Klaar!
Het elastiekje schuif je over de diadeem, zo blijft de bloem mooi zitten. 
En hoe meer bloemen, hoe veelzijdiger de diadeem!

opvolging verzekerd

Vorige week zag Stien m'n naaimachine staan, en vroeg: "Mama, mag ik ook eens naaien?" Dat liet ik me geen twee keer zeggen! 
Ik liet vallen waarmee ik bezig was - "natuurlijk meisje" - en moest niet eens nadenken over een project. Gewoon wat rechtdoor stikken, dat zou wel moeten lukken. Dus als ik een stofje dubbel vouw, langs onder- en zijkant laat dichtstikken, dan heeft ze ineens een zakje. Niet veel speciaals, maar dochterlief zag het al helemaal zitten. Een stofje? Moest ze niet kiezen, "gewoon wit, mama, dan kan ik er iets op tekenen met je stofpotlood". Tja, toch zalig als ze met zoiets eenvoudigs zo tevreden zijn... 
Trots als ze was wou ze ook wel eens voor de foto poseren.

Te korte beentjes om het pedaal te bedienen? Daar hebben we wel een oplossing voor; lang leve de tripp trapp!

Ze vond het leuk, was apetrots, en wou het nog wel eens doen. Kleertjes maken voor haar knuffel 'grote vriend', bijvoorbeeld...


In haar 'sinterklaasverlangboek' plakte ze trouwens o.a. een speelgoed-naaimachine. Zo'n roos, plastic geval. En weet je wat sinterklaas haar zal brengen? Juist, ja... Sssst, niet verklappen hé...

niet-meer-zo-kale-muts

In navolging van mijn vorige bericht: ja, er werd gehaakt in 'De Ardennen'! Niet veel, maar net genoeg om de muts af te werken...
Eerst dacht ik aan dit:

(Met mijn welgemeende excuses voor de onscherpe foto, ik kreeg het maar niet beter... Hoge nood aan een beter fototoestel!)

Maar dat vond juffrouw Stien niet goed... 't Is wat, een dochter met een eigen gedacht...
Uiteindelijk is het dit geworden:

Nu nog de sjaal breien...

kale muts

Er wordt hier momenteel in stukjes en brokjes aan vanalles tegelijk gewerkt... Ik had gedacht dit nooit te doen, wegens gevaar van dingen-onafgewerkt-laten-liggen, maar zie, ik heb me er al aan laten vangen...

In de maak: 

- tricot-t-shirt, een studiostik-productie, gestart op de tricot-avond 

- kaptrui, geknipt en deels ineen gestoken

- gebreid vestje voor de jongste dochter, nog véél werk aan...

- sjaal en bijpassende muts voor de oudste dochter

En dan zwijg ik vooral over de projecten die in mijn hoofd schreeuwen om uitgevoerd te worden, waarvoor 'mijn vingers jeuken', maar waarvoor 24 uur per dag veel te weinig is...

Maar goed. Die sjaal met muts. Daarover wou ik het hebben. De sjaal moet eerlijk gezegd nog opgezet worden, maar de muts, daar zit al meer schot in de zaak. Momenteel ziet ze er zo uit (met dank aan Nele84 die me vandaag attent maakte op de fantastische functie MacBook-iWork-Keynote-Direct Alfa!):

De muts is gemaakt volgens dit patroon. Eenvoudig model, perfect project voor de breiers-met-nog-niet-zoveel-ervaring! Enkel rechtse en averechtse steken, en af en toe een beetje minderen (= 2 steken samen breien). De muts valt wel ietsje te ruim uit nu, dus plooide ik het boordje om en naaide ik het vast.

Maar... nu is het wel een beetje kaal, toch? Maar dat wist ik op voorhand. Dus had ik direct nog iets anders in mijn hoofd. Een bloem of zo. In felrood. Blauw en rood, ik heb daar een zwak voor...

Ik schafte mij tijdens mijn laatste zwangerschap dit boek aan: 

Een waar genot om hierin te bladeren! Zelfs groenten en fruit kunnen gehaakt of gebreid worden. Wat dacht je bijvoorbeeld van asperges of radijzen? En uiteraard, kersen, mijn eerste en tot nu toe enige volbrachte project uit dit boek...

Nu nog kiezen wat er op de muts komt en uitvoeren. Wat dit laatste betreft heb ik hoopvolle vooruitzichten: dit weekend gaan we met zo'n slordige 36 man/vrouw/kinderen op weekend naar 'De Ardennen'. Altijd iets om naar uit te kijken! Veel staat er niet op de planning, behalve gezellig samenzijn, eten en drinken, wandelen in de prachtige natuur, spelen met de kinderen of doen waar je goesting in hebt. Voor mijn part breien en/of haken dus! 

kabouters

Mijn eerste zelfgemaakte geboortecadeautje heeft eindelijk een nieuwe eigenaar! 

Al maanden ligt het te wachten op de geboorte van het kleintje, en vorige week was het eindelijk zover... Welcome to the world, Margot!!


Inhoud van het pakketje: een dekentje (geïnspireerd door posts als deze), een pamperzakje (patroon van hier), en een zelf uitgemeten en uitgetekende 'zakdoekdoosovertrek'. 

Lap... getagd!

Ik las het al hier en daar eens op een blog, vond het wel leuk om te lezen, maar nooit gedacht dat het ooit mijn beurt zou zijn... En toen zag ik even terug mijn naam verschijnen bij deze mede-Studio-Stikster... Lap, getagd! 

Ok dan, 10 dingen over mezelf, ik zal mijn best doen... Hier gaan we:

1. Ik schrijf niet graag over mezelf. Ik gebruik niet zo graag het woord 'ik'. Ik denk vaak (soms een beetje te veel) in functie van 'de ander'. Dus geef ik er niet om als jullie na het lezen van dit eerste punt gewoon doorgaan met het lezen van andere blogs...

2. Ik werk (ook soms een beetje te veel) in revalidatiecentrum 'Klim Op' in Eeklo. Als psychologe en logopediste. Daarnaast heb ik, samen met een collega, ook een eigen logopediepraktijk. De combinatie is heel leuk, maar met een gezin met jonge kindjes nu wat te veel. Ik hoop dat hier binnenkort wat verandering in komt...

3. Onze dochter gaat naar een freinetschool. Bewust voor gekozen. Zowel mijn man als ikzelf (want daar moet hier dus over gesproken worden...) zijn niet zo'n grote babbelaars, laten in groep anderen praten en observeren zelf liever, laten soms vaak wat over ons heen lopen/praten, vinden het moeilijk om in groep onze mening te geven, en zo kan ik nog wel even doorgaan. We vinden het belangrijk om onze dochters op z'n minst de kans te geven om te ontplooien naar open, zelfstandige dametjes met wat meer zelfvertrouwen dan hun ouders. Vandaar. Freinet dus. Waar er naar de kinderen geluisterd wordt, i.p.v. opgelegd van buitenaf en monddood gemaakt. Nog steeds heel tevreden over deze keuze!

4. Ik ben niet getrouwd. En ik weet ook niet of het er ooit van komt. In elk geval nooit zo met alles erop en eraan. Brrr, echt niets voor ons... Wie weet, ooit, in héél beperkte familiekring. Ik laat het jullie dan wel weten. Achteraf...

5. Ik ben een piekeraar... En dan nog vooral 's nachts. Kan er niets aan doen, het gebeurt gewoon... Dingen waar ik aan denk, die ik niet mag vergeten, die ik nog moet doen, 't flitst dan gewoon allemaal door mijn hoofd en ik kan het moeilijk loslaten... Maar ik heb er iets op gevonden. Naast ons bed ligt een klein notitieblokje en een balpen. Bij een piekermoment wordt alles gewoon opgeschreven en kan de nacht verder slapend worden doorgebracht. Werkt wonderwel!

6. Ik heb een perfectionistische geest. Zomaar geërfd, het hoort gewoon bij mij. Is vaak heel tijdrovend en dus vervelend. Heb dit bericht al 100 keer nagelezen en aangepast voor ik op 'publiceren' klikte... Gelukkig heeft een perfectionistische ingesteldheid soms ook wel z'n voordelen...

7. Ik ben een overtuigd mac-gebruiker. Gewoon, omdat het beter is...

8. Ik heb een zwak voor chocolade. En een buik die naar mijn mening ietsje te vooruitstekend is. Een zéér moeilijke combinatie...

9. Ik had vroeger lang haar. Heel lang haar... Kon er bijna op zitten. Tijdens het eerste jaar op kot had ik er ineens genoeg van. Al dat haar overal... Dus: schaar erin, vlecht eraf! Ik heb hem hier nog ergens liggen... Als iemand iets kan doen met een vlecht van enkele tientallen centimeters, laat mij dan maar iets weten...

10. Ik hou om een of andere reden enorm van het 'beletselteken'... Maar misschien is dit overbodige informatie...

Ziezo. 

Op mijn beurt geef ik de fakkel door: lots of lili, Hilde@home, Nele84, you're tagged, go girls!

update

Er valt vanalles te vertellen, te beginnen met dit:

Dochter Stien is 2 weken terug op 't laatste moment ingeschreven voor balletles... Jaja, balletles... We weten al langer dat dansen wel haar ding is, dat ze van kleine, fijne échte meisjesdingen houdt, dat roze haar lievelingskleur is,... Eigenlijk was het logisch, ballet, maar toch... Als je daar zelf helemaal niets van afweet, en van nature al een twijfelaar bent, wordt die stap niet gauw gezet... Uiteindelijk besloten we dat we het gewoon maar moesten proberen, en dan zien we wel. Amai, het kind haar gezicht toen we haar vroegen of ze zin had om ballet te doen... Ze zag het volledig zitten, en de foto's op de site van de school waar we ze uiteindelijk inschreven, deden haar al dromen van een mooie balletcarrière... Er moest niet veel meer getwijfeld worden! De volgende zaterdag kon er gelukkig nog net ingeschreven worden, en in de namiddag werd al onmiddellijk alle vestimentaire toebehoren aangeschaft. Man, was dat kind gelukkig met haar varkentjesroze tutu! Ze heeft toen het ganse weekend van 'show' gedaan, ze glunderde! Poseren voor de foto deed ze dan ook maar al te graag...

Geef toe, een natuurtalent, niet? En dan had ze nog niet eens les gehad ;-)

Ik vond dat dit op zijn minst een bijhorend tasje verdiende om alles netjes op te bergen, want voor zo'n kostuum moet zorg gedragen worden! Dus kroop ik maar achter de naaimachine. De stofkeuze liet ik volledig aan de dochter over, en ja, ze bleef bij het rozige thema... Het alombekende patroon vond ik hier, maar ik maakte het zonder ritszakje vooraan ('t moest snel gaan, de week erna had ze al haar eerste les!). De lintjes maakte ik zelf, gewoon uit de stof die ik als voering gebruikte. Met dit resultaat, door dochterlief vakkundig op de grond tentoongespreid:

Ikzelf nam vorige zaterdag verlof om toch haar eerste balletles mee te kunnen maken... Helaas, geen ouders toegelaten tijdens de les! En toch was het de moeite, al die kleine huppeltjes in hun roze kostuumpjes. Stien haar gezicht toen ze uit de les kwam, sprak ook boekdelen: dit is een goeie beslissing geweest! Ze vraagt nu zelfs geregeld wanneer het terug zaterdag is, ze ziet zo uit naar haar volgende les. Hier wordt deze mama vrolijk van!

Vorige zaterdag hadden we ook de eer uitgenodigd te zijn voor een trouwfeest. Een ideale gelegenheid om het Van Katoen Halterjurkje van Mme Zsazsa toch nog te maken! Want een zomerversie is er, wegens tijdgebrek en andere projecten, bij mij niet van gekomen... Stofjes komen uit Oostende (rood en blauw, mijn favoriete kleurcombinatie voor 't moment!), elastische biais onderaan en kersapplicatie komen van bij bambiblauw. Die elastische biais, wat een uitvinding! Alleen moet ik hem de volgende keer wat meer spannen bij het aanstikken, het boordje heeft de neiging wat om te krullen... 

Voor de opmerkzame geesten: ja, mijn linkerkant komt over mijn rechterkant i.p.v. omgekeerd, maar dat is bewust zo gekozen, omwille van 'mammomorfologische' redenen...

En ondertussen gebeurde vorige donderdag, 15 september, ook dit:

Helaas, groot feest was het niet, 't arm schaapje was ziek... En ze is er nog altijd niet door, integendeel, de koorts steekt terug de kop op... We hopen op beterschap, zondag is namelijk haar feest!! Gelukkig ziet ze er zelf niet zo overdreven van af, ze lacht nog, speelt nog, eet nog vrij goed, slaapt vrij goed,... Ach wat, ze is een sterke meid, ze komt er wel terug bovenop! 

fier

Het moet hier niet altijd over de kindjes en mijn naaisels gaan.
Deze keer is het de beurt aan mijn liefste, 'papakers'. 
Ik ben best wel fier op zijn 16 en 19!!

De pennenzak voor euh... dubbele perfectionisten?

Pennenzakken, ik zag al een aantal prachtexemplaren de revue passeren in blogland. En ik heb al van kindsbeen af een zwak voor alles wat met schrijfgerief te maken heeft, dus ik moest er gewoon ook een maken. Voor mezelf. Als oefenexemplaar. Zodat ik volgend schooljaar, tegen de tijd dat dochterlief klaar is voor het eerste leerjaar, een voor haar kan maken. 


De stofkeuze was snel gemaakt. Mijn eerste stofaankoop, bij vermiljoen, een stofje dat ik nog steeds prachtig vind! Ik maakte er al een kleedje uit voor Stien, mijn eerste naaiproject! ('t stofje zit hoofdzakelijk aan de achterkant...)

En nog een kleinigheidje tussendoor, om mijn naaimachinenaalden in stijl op te bergen (patroon: piramidetasje van eloleo): 

Maar een pennenzak dus. Patroon? Niet moeilijk te vinden, en gezien ik een beetje perfectionistisch ben, ging ik resoluut voor deze versie. Heldere uitleg, duidelijk foto's, alles ging naar wens! Maar dan, stap 5 van het perfectionistenexemplaar... Gefoefel en gepruts alom, dat met die speldjes voor de hoeken en zo... Tot ik op het idee kwam om de binnenstof exact op de buitenstof te leggen, en dan het stiksel van op de buitenstof eenvoudigweg te overstikken. (Wie het al eens maakte, zal hopelijk een beetje begrijpen wat ik bedoel...) Als je een beetje nauwkeurig werkt, geeft dit een perfect resultaat, zonder gefoefel met speldjes in de hoeken! Een voldaan, trots gevoel gaf het mij... En er zijn nog voordelen:


- Voering en buitenstof zijn aan elkaar gestikt, dus geen last van 'imperfecte verschuivingen', zoals 'anoniem' aanhaalt...


- Stap 1, 2 én 3 van het perfectionistenexemplaar kunnen zowaar overgeslagen worden! Geen losgetorn en gehecht nodig dus. Enkel ervoor zorgen dat de naad waar buitenstof en voering aan elkaar gestikt zijn (wat dus hier losgetornd en gehecht wordt), op de loodlijn van je tekendriehoek komt te liggen, zorgen dat je zowel links als rechts 3 cm uitkomt, lijn tekenen op ofwel buitenstof, ofwel voering, en het boeltje stikken. Voila!


Wegens enthousiasme over deze vereenvoudiging, geen foto's van de werkvorderingen... Jullie zullen genoegen moeten nemen met het eindresultaat:

Wat ik nog bedacht toen ik het eindresultaat aanschouwde: als je een rits gebruikt die je langs beide kanten kan openen en sluiten, dan heb je zowaar een omkeerbare pennenzak! 


Maar dat is voor een volgende keer...