gelukkig nieuwjaar!

Neenee, 't is geen "misse", 't klopt wel degelijk! Een lang beloofd nieuwjaarscadeautje is eindelijk afgeraakt... 't Is eigenlijk al enkele weken af, maar kan nu pas geblogd worden wegens nu pas afgegeven...

The story:
Voor haar nieuwjaar had mijn zus graag een tasje om haar boterhammetjes in mee te nemen naar het werk. En liefst een tasje dat gezien mag worden... Ik stuurde haar een aantal stofwebshops door, enkele patroontjes, en wachtte... En wachtte... 
Het was allemaal wel mooi, maar niet echt wat ze wou... Tot ze me een mailtje stuurde: ze had eindelijk gevonden wat ze zocht! Een lapje stof, 120 cm op 50 cm, te koop via marktplaats.nl, van PIP-studio... Vlug geboden, en gekocht! Uiteindelijk bleek het maar 48 cm te zijn...
En dan nog het patroon... Ik had er een aantal gevonden, maar ze koos uiteindelijk dit. Ik veranderde de afmetingen wat, zodat het zo groot zou zijn zoals ze zelf wou. En ik deed een paar aanpassingen.


De buitenstof verstevigde ik met katoenvlieseline voor het aangename gevoel en de stevigheid. 


Het binnenstofje, van bij koekepeertje, daar stikte ik een soort waterdicht zeil aan. Gerecycleerd uit een regencape. Ik verklaar mij nader...
Misschien kent u deze logo's nog:

Maar hoogstwaarschijnlijk toch niet... Tegenwoordig bestaat "ABB, verzekert u elke dag" al lang niet meer... Dit is nu "KBC, wij spreken uw taal" geworden...
Maar goed, na dit vleugje nostalgie, to the point: beroepshalve is mijn vader sterk verbonden met ABB/KBC. En daar ho(o)r(d)en ook 'relatiegeschenken' bij. Zo waren er in den tijd regencapes, volledig bezet met het ABB-logo. En zo heb ik er hier nog een paar liggen. Ideaal om voor dit project te gebruiken: veel soepeler dan tafelzeil of toile cirée, en toch waterdicht! Voor als er eens iets uitloopt of zo...


Aan de binnenkant maakte ik enkele extra zijzakjes, voor een lepeltje, de gsm, zakdoekjes, een notitieboekje of wat dan ook. Om het wat mogelijkheid tot volume te geven, en het onderaan makkelijker te kunnen vaststikken, streek ik er eerst een paar plooien in. Tot mijn verrassing blijven die plooien er echt ook zo mooi in zitten, wat wel een leuk effect geeft. 

Verder stak ik in het midden een drukknoopje om het dicht te houden. En om het model mooi in vorm te houden, stak ik aan beide kanten in de plooi bovenaan ook een drukknoopje. 

En toen had ik nog wat stof over. Daar moest toch ook iets mee gebeuren hé... Met de overschot van de stof maakte ik eerst een gsm-zakje, naar inspiratie van elisanna. 

En toen had ik nog net genoeg om er nog een ritstasje van te maken.

En toen... was het stofje op...

De pennenzak voor euh... dubbele perfectionisten?

Pennenzakken, ik zag al een aantal prachtexemplaren de revue passeren in blogland. En ik heb al van kindsbeen af een zwak voor alles wat met schrijfgerief te maken heeft, dus ik moest er gewoon ook een maken. Voor mezelf. Als oefenexemplaar. Zodat ik volgend schooljaar, tegen de tijd dat dochterlief klaar is voor het eerste leerjaar, een voor haar kan maken. 


De stofkeuze was snel gemaakt. Mijn eerste stofaankoop, bij vermiljoen, een stofje dat ik nog steeds prachtig vind! Ik maakte er al een kleedje uit voor Stien, mijn eerste naaiproject! ('t stofje zit hoofdzakelijk aan de achterkant...)

En nog een kleinigheidje tussendoor, om mijn naaimachinenaalden in stijl op te bergen (patroon: piramidetasje van eloleo): 

Maar een pennenzak dus. Patroon? Niet moeilijk te vinden, en gezien ik een beetje perfectionistisch ben, ging ik resoluut voor deze versie. Heldere uitleg, duidelijk foto's, alles ging naar wens! Maar dan, stap 5 van het perfectionistenexemplaar... Gefoefel en gepruts alom, dat met die speldjes voor de hoeken en zo... Tot ik op het idee kwam om de binnenstof exact op de buitenstof te leggen, en dan het stiksel van op de buitenstof eenvoudigweg te overstikken. (Wie het al eens maakte, zal hopelijk een beetje begrijpen wat ik bedoel...) Als je een beetje nauwkeurig werkt, geeft dit een perfect resultaat, zonder gefoefel met speldjes in de hoeken! Een voldaan, trots gevoel gaf het mij... En er zijn nog voordelen:


- Voering en buitenstof zijn aan elkaar gestikt, dus geen last van 'imperfecte verschuivingen', zoals 'anoniem' aanhaalt...


- Stap 1, 2 én 3 van het perfectionistenexemplaar kunnen zowaar overgeslagen worden! Geen losgetorn en gehecht nodig dus. Enkel ervoor zorgen dat de naad waar buitenstof en voering aan elkaar gestikt zijn (wat dus hier losgetornd en gehecht wordt), op de loodlijn van je tekendriehoek komt te liggen, zorgen dat je zowel links als rechts 3 cm uitkomt, lijn tekenen op ofwel buitenstof, ofwel voering, en het boeltje stikken. Voila!


Wegens enthousiasme over deze vereenvoudiging, geen foto's van de werkvorderingen... Jullie zullen genoegen moeten nemen met het eindresultaat:

Wat ik nog bedacht toen ik het eindresultaat aanschouwde: als je een rits gebruikt die je langs beide kanten kan openen en sluiten, dan heb je zowaar een omkeerbare pennenzak! 


Maar dat is voor een volgende keer...