gelukkig nieuwjaar!

Neenee, 't is geen "misse", 't klopt wel degelijk! Een lang beloofd nieuwjaarscadeautje is eindelijk afgeraakt... 't Is eigenlijk al enkele weken af, maar kan nu pas geblogd worden wegens nu pas afgegeven...

The story:
Voor haar nieuwjaar had mijn zus graag een tasje om haar boterhammetjes in mee te nemen naar het werk. En liefst een tasje dat gezien mag worden... Ik stuurde haar een aantal stofwebshops door, enkele patroontjes, en wachtte... En wachtte... 
Het was allemaal wel mooi, maar niet echt wat ze wou... Tot ze me een mailtje stuurde: ze had eindelijk gevonden wat ze zocht! Een lapje stof, 120 cm op 50 cm, te koop via marktplaats.nl, van PIP-studio... Vlug geboden, en gekocht! Uiteindelijk bleek het maar 48 cm te zijn...
En dan nog het patroon... Ik had er een aantal gevonden, maar ze koos uiteindelijk dit. Ik veranderde de afmetingen wat, zodat het zo groot zou zijn zoals ze zelf wou. En ik deed een paar aanpassingen.


De buitenstof verstevigde ik met katoenvlieseline voor het aangename gevoel en de stevigheid. 


Het binnenstofje, van bij koekepeertje, daar stikte ik een soort waterdicht zeil aan. Gerecycleerd uit een regencape. Ik verklaar mij nader...
Misschien kent u deze logo's nog:

Maar hoogstwaarschijnlijk toch niet... Tegenwoordig bestaat "ABB, verzekert u elke dag" al lang niet meer... Dit is nu "KBC, wij spreken uw taal" geworden...
Maar goed, na dit vleugje nostalgie, to the point: beroepshalve is mijn vader sterk verbonden met ABB/KBC. En daar ho(o)r(d)en ook 'relatiegeschenken' bij. Zo waren er in den tijd regencapes, volledig bezet met het ABB-logo. En zo heb ik er hier nog een paar liggen. Ideaal om voor dit project te gebruiken: veel soepeler dan tafelzeil of toile cirée, en toch waterdicht! Voor als er eens iets uitloopt of zo...


Aan de binnenkant maakte ik enkele extra zijzakjes, voor een lepeltje, de gsm, zakdoekjes, een notitieboekje of wat dan ook. Om het wat mogelijkheid tot volume te geven, en het onderaan makkelijker te kunnen vaststikken, streek ik er eerst een paar plooien in. Tot mijn verrassing blijven die plooien er echt ook zo mooi in zitten, wat wel een leuk effect geeft. 

Verder stak ik in het midden een drukknoopje om het dicht te houden. En om het model mooi in vorm te houden, stak ik aan beide kanten in de plooi bovenaan ook een drukknoopje. 

En toen had ik nog wat stof over. Daar moest toch ook iets mee gebeuren hé... Met de overschot van de stof maakte ik eerst een gsm-zakje, naar inspiratie van elisanna. 

En toen had ik nog net genoeg om er nog een ritstasje van te maken.

En toen... was het stofje op...

CPH

Vorige week voor het eerst in jaren enkele dagen erop uit getrokken met lief en oudste dochter. Jongste dochter ging op vakantie bij omamie en opie.

We trokken naar Kopenhagen, met het vliegtuig. Stien droomt al zo lang van vliegen, en ik al zo lang van nog eens weg richting Scandinavië, dit was een perfecte combinatie!

Reizen met een kindje, daar hoort tegenwoordig een kids-ID bij. En dat moet in principe bij het kind zelf blijven (anders heeft het niet veel zin als het kindje verloren loopt...). Om die reden werd de dagen voor vertrek nog snel iets in elkaar gestoken. Op zich niets speciaals, al heb ik wel even mijn hoofd moeten breken over hoe ik dit alles het best aan elkaar stikte met keergat, zodat ik het nog proper kon keren en geen zichtbare naden meer had... 

Stien koos de stofjes:

En met dit rond haar hals, waren we er gerust in.

Kopenhagen is trouwens echt een aanrader! Al zouden we de volgende keer wel een ander weekend dichter bij de zomer kiezen... 

Wat we niet wisten: witte donderdag en goede vrijdag zijn officiële feestdagen in Denemarken, dus veel was gesloten. De vlaggen hingen trouwens ook half-stok... 

Wat we nog niet wisten: park Tivoli gaat pas open op 12 april. Wij waren daar van 5 t.e.m. 8 april...

Wat we ook niet wisten: in april kan het nog sneeuwen in Kopenhagen! 

Voor de rest: super stad, fan van smørrebrød, smushies, de lego-winkel, H.C.Andersen, Agnes cupcakes, Christiania om eens door te wandelen, de ontzettend mooie architectuur, de onbegrijpelijke taal, de vriendelijke mensen, ...

naailes §2

Na m'n eerste naailesproject, was de keuze voor een tweede snel gemaakt. Dit broekje zit al langer in m'n hoofd, maar alleen zag ik er geen beginnen aan... Gelukkig is er de naailesjuf!

Het patroontje komt uit een oude 'Knip' van juni 1974. Jaja, u leest het goed, 1974! 
En deze 'Knip' heb ik te danken aan mijn mama...
Ik ben opgegroeid met de naaimachine in de living. Patronen, stof en geratel van de machine zijn me dus niet vreemd. Daarnaast heb ik een mama die soms nogal verzamelt en moeilijk dingen wegdoet... En dat geeft: een ganse doos vol oude patroontjes! Ik moet zeggen, er zit ook veel tussen waar ik niet veel mee kan doen. Van de jaren '80 bijvoorbeeld, toen alles nogal nietmijnding was... Maar dit Knip-exemplaar heeft bij mij altijd bovenaan gelegen. 

Als je goed kijkt, kan je zien dat dit boekje toen 23 frank kostte... Tsss, de 'goeie ouwe tijd'...

Er staan trouwens ook hilarische reclames is, dit is er zo eentje:

Maar soit, het broekje dus...

In den tijd diende je nog heel wat patroontjes extra bij te kopen bij de Knip, al zat er wel telkens een raderblad bij met toch enkele patroontjes, telkens in 1 maat... Het broekje dat ik wou maken (toevallig ook het groene op de tekening) was beschikbaar in maat 92... Voor 'n dochter van 5 jaar... Maar daar is er dus de naailes voor! 
Bij nameten van de omtrekmaten van de dochter, en bij vergelijken met de maattabel, kwam ik uit op... maat 92, jawel... Alleen de lengte klopte dan natuurlijk niet, daarvoor had ze een 116, wat meer representatief is voor haar leeftijd... M.a.w., het beschikbare patroon was perfect, enkel de lengte moest aangepast worden! En eigenlijk ging het bijna net zo gewoon zoals ik het hier beschrijf...


Het voordeel van dit 'op maat maken' is groot bij dochters zoals mijn oudste. Meestal moet ik broeken kopen volgens haar leeftijd of iets groter. Dan zijn ze wel lang genoeg, maar dan moet ik die verstelbare rekkers ontzettend veel aanspannen, waardoor het bovenaan nogal ferm gestropt zit. Niet altijd een mooi zicht... (Als er iemand een merk weet of tips voor fijne meisjes, shoot please!) 
Maar bij deze broek is dit dus niet zo!
Van voor-

naar

achterkant.

En zie eens, dat poepje, is dat niet om in te bijten? ;-)

Toen het nog in de maak was, krulde ze haar neus bij de eerste aanblik... Maar de details (het knoopje) hebben haar over de streep getrokken... Tja, als mama moet je soms al eens creatief zijn hé...

De gabardine komt van bij koekepeertje. Zalige stof om mee te werken!


OPROEP:
Bij koekepeertje op facebook loopt momenteel een evenement waarbij je een bon t.w.v. € 100 kan winnen. Ik plaatste deze post op dit evenement, willen jullie die even liken aub? Alvast dankjewel!

tutorial à la Stien

Et voilà:

Dat weten jullie dan ook weer...
En deze foto's wou ze er ook graag bij:

mijn eerste stoffenspektakel

Amai, was dat leuk!

Merci, C., voor de zalige (uitgelopen) voormiddag!

Ik begin nog steeds spontaan te glimlachen bij het aanschouwen van de buit...

Tricot en oranje velours (waar ik al een eindje naar zoek):

Katoentjes:

Een nieuw tafelzeil:

Eigenlijk was ik vooral op zoek naar badstof, maar dat heb ik helaas niet gevonden (buiten een aantal fletse kleuren)... Iemand een idee waar ik dan wel oranje, turquoise en witte badstof zou kunnen vinden?

tussendoortje

En als mama telefoneert, dan kleuren de kindjes...

Tja...

naailes §1

Ik liet het hier al even weten, sinds begin februari volg ik wekelijks op maandagnamiddag naailes. Nu ja, wekelijks, tijdens de schoolvakanties gaan de lessen niet door, en wat mij betreft valt er soms nog wel eens een weekje van tussen... Ook zo vandaag, toen ik terug telefoon kreeg van de crèche met de mededeling dat dochterlief bijna 40°C koorts had...


Maar... het enthousiasme en de motivatie om zoveel mogelijk te maken en leren is des te groter! Vooral omdat de lessen tot eind juni duren, maar de reeks voor mij begin mei reeds ophoudt wegens terug aan het werk na ouderschapsverlof...


Ondertussen is het eerste 'stuk' afgewerkt. Ik begon met een rok voor mezelf, vooral omdat ik de 'blinde rits' wel eens uitgelegd wou krijgen en wou leren hoe ik het beste voering in een rok bevestig. Bijna fluitje van een cent, als je weet hoe het moet... Tadaa!

Toen ik aan deze rok bezig was, kon ik al ondervinden dat het blauwe stofje dat ik gebruikte echt van superkwaliteit is. Lichtjes elastisch, zalig zacht en eigenlijk wel ideaal als basisstof voor een rok. En perfect te combineren met deze petit pan ;-) Dat ik dan 2 rokjes uit dezelfde stoffen zou hebben, vond ik helemaal niet erg...


Ik zag bij haar ooit een rok verschijnen die me is bijgebleven. Een effen stofje met fleurig accent, dat zag ik wel zitten! Het patroon komt uit de knipmode van januari 2010, nr. 7. Het patroon voor mijn rok werd lichtjes aangepast achteraan, omdat ik anders wat blauwe stof tekort kwam. Maar met hulp van een naailesjuf is dat zo geklonken!

Siernaden werden met oranje gestikt, leuk accentje. 

En dan de rits, die zit er dus wel degelijk in. En naar mijn goesting, mag ik wel zeggen...

De rok werd ondertussen al een aantal keer gedragen en gewassen. Ik had hem eigenlijk nog eens moeten strijken vooraleer ik hem gisteren op foto zwierde... Maar met zo'n weer hadden we wel wat anders te doen! 

Zijn 't geen schatjes...

 

Of deugnietjes...

dank

Ik heb het even laten liggen, maar ben het écht niet vergeten: dankjewel, hilde@home en lotsoflili!
Ik kreeg van deze dames zowel de 

als de 

Als dat niet fijn is...


Ik was eigenlijk wel benieuwd naar de oorsprong van deze awards... 
Gelukkig deed zij al heel wat opzoekingswerk, waardoor ik hier onmiddellijk een linkje kan zetten! Van de andere blogaward heb ik de oorsprong niet direct gevonden, en na het lezen van voorgaand zoekwerk, zie ik er niet echt beginnen aan... Als iemand anders weet van waar die komt, laat het mij zeker weten hé!


Er wordt gevraagd 7 dingen over jezelf te vertellen. Hier deed ik al 't een en 't ander uit de doeken, en daar heb ik al heel diep moeten over nadenken. (Want ik vraag mij af of jullie dit allemaal wel willen weten...) Dus misschien doe ik het zo: als jullie nog bepaalde dingen willen weten, geef een seintje, dan geef ik gewoon antwoord, ok?


Volgens de échte regels zou ik nu op mijn beurt 15 nieuwe bloggers moeten nomineren, maar dan vind ik dat de niet-genomineerden zo extra opvallen ;-)... Ik ga dus voor 5 blogsters die het absoluut verdienen om eens extra in de verf gezet te worden:


Olleke Bolleke
Chez vero
Missy N.
@Yane
Annemarie's haakblog


Welgemeend respect, dames!

mijn bijdrage

Aan het goede doel. 
Wie goed kijkt, ziet dat er hier rechtsboven een afbeelding is bijgekomen... Ik weet het, ik weet het, er zijn er ondertussen genoeg, maar laat ik nu net de week vòòr dit bericht gepubliceerd werd, begonnen zijn aan de befaamde VanKatoentassen...


Laat me even uitleggen.


Het weekend van 14 april staat al heel lang aangestipt in mijn agenda. Niet voor Van Katoen, maar voor een ander fantastisch evenement: vrijgezellenweekend van een naai-vriendin! Ik voel me vereerd hieraan mee te mogen organiseren, met z'n veertienen zullen we er een onvergetelijk weekend van maken! 
Maar... naarmate meer en meer duidelijk werd wat voor gigantisch project Van Katoen wel aan het worden was/is, overwogen we toch wel even om het weekend te verplaatsen. Er zijn echter heel wat mensen die werken in shiften en met wachtdiensten en zo, dus het was onmogelijk om dit alsnog te doen. Maar, niet getreurd, hier in blogland zullen we wel in geuren en kleuren kunnen lezen wat er op 14 april te beleven valt/viel in het MIAT, en dat zal je van het vrijgezellenweekend niet kunnen zeggen! ;-)


Aldus... Ergens voelde ik me innerlijk verplicht om ook een bijdrage te leveren aan het goede doel. Ik heb al een aantal patroontjes aangekocht, waarvan er tot nu toe nog maar eentje, de halterjurk, tot uitvoer is gekomen. Er zullen er nog wel volgen, maar kent u dat, een hoofd vol projecten, niet wetende waar eerst aan te beginnen, en zoekende naar tijd? Juist ja...
Deze oproep kwam dus als geroepen: dit wordt mijn bijdrage! Mezelf kennende (dat hoofd vol projecten dus), durfde ik het nog niet helemaal aan om de afbeelding hier reeds te plaatsen... Maar nu doe ik dit met fierheid, want... ze zijn af!

Het stofje is een heel zacht ribfluweel, ik had er hier nog wat op de rol zitten, gekregen van mijn naaiende mama. Het stofje op zich vind ik super, maar het kleur is niet echt mijn ding... Ideaal voor deze tassen, dacht ik. Al is een effen stofje ook maar effen... Aldus ging ik op zoek in mijn doos authentieke retro-stofjes... Ik heb zo'n doos vol met kleine stukjes stof, in den tijd dienende als 'staaltjes'. Van sommige stofjes heb ik echt spijt dat ik er maar een heel klein stukje van heb, maar als applicatie kan dit soms wel heel leuk zijn! Ik koos er 2 uit, knipte ze met de kartelschaar, en stikte ze er eloleo-gewijs op vast. 

Maar, zoals ik dus al zei, ik begon er al een aantal weken terug aan. Normaal gezien gaat het vrij snel om ze in elkaar te steken, maar deze stof is nogal aan de dikke kant... Ik moest enkel nog aan de bovenkant eens doorstikken op 0,5 cm van de rand, maar dat was buiten mijn naaimachientje gerekend... Dit is het eenvoudige machientje waarmee alles hier aan elkaar wordt gestikt:

En wel degelijk 8 lagen van die dikke stof, dat is er gewoon teveel aan... Maar geen nood. Sinds enkele weken volg ik op maandagnamiddag naailes. En daar hebben ze machines van een heel ander kaliber! Deze namiddag was het klusje dan ook gauw geklaard: even onder de bernina activa 230, en klaar!


Er is deze namiddag trouwens nog een ander projectje klaargeraakt, maar daarover later meer...


Via de madam van koekepeertje zorg ik dat de VanKatoentassen terecht komen. 


Ik wens de nieuwe eigenaars er alvast veel plezier mee!

Rille x 2

'Hmm, 't kind heeft eigenlijk toch niet zoveel kleren meer om aan te doen', denk ik soms als ik de volle kleerkast van ons jongste aanschouw... Niet dat er niets in ligt, maar ze groeit goed, en dat geeft soms wel eens mouwproblemen... En truitjes met te korte mouwen, dat vind ik maar niets... 
Ze is ondertussen (al!) 17 maand, maar draagt naast 86 ook wel al vaak een 92 of zelfs 98. En laat dat nu net de maatjes zijn waarbij het bij grote zus volop zomer was... Niet veel dingen dus om bij het weer dezer dagen aan te trekken. Ok, ik geef toe, het is al kouder geweest, maar om ze nu al in t-shirts of zomerkleedjes rond te laten lopen? Niet dus... En al zeker niet nu ze ziek (geweest) is...


Tijd voor iets nieuws dus! Wegens al heel wat mooie exemplaren gezien te hebben van de 'tammy'-rok uit de ottobre winter 6/2008, heb ik me dit ottobre-exemplaar dan maar aangeschaft. En raad eens? Daar stond nog een interessant patroontje in: een eenvoudig t-shirtje met raglanmouwen, ook de 'Rille' genoemd, perfect in de maatjes die ik nodig had! Ik maakte een direct twee exemplaren (maatje 86, maar met mouw- en truilengte 92) omdat het gewoon eenvoudig en snel gaat. Voila:

Wat ik zeker wou maken was eentje uit de Viooltjes van bij vermiljoen. Aja, ze moest toch wel iets leuks hebben voor bij deze tenue, als het wat te warm wordt en ze haar hoodie moet uitdoen? 

Het andere, met roodkapje, is ter vervanging van dit. Het broekje past nog, maar het truitje, ik zei het al, mouwproblemen... Ik vond het zo'n zonde, want ik vind het echt een leuk stofje van bij koekepeertje. En gezien ik er ook al dit uit gemaakt had, had ik niet zo heel veel meer over... Net genoeg voor het lijfje, mouwen lukten niet meer... Gelukkig had ik nog een leuk sterrentricotje liggen, uit Oostende. Ik heb getwijfeld tussen de sterretjes of een effen groen, maar ben heel blij dat ik toch voor de sterretjes ging! 

Geef toe, ze ziet er toch al heel wat beter uit dan hier hé! (Al is het uiteindelijk nog iets erger geworden dan wat jullie te zien kregen...)
Ze is er nog niet helemaal door, en ondertussen weet ik ook al wat meer i.v.m. dat hees zijn, waar ik me vorige keer al vragen bij stelde... Blijkbaar was dat een voorteken voor een vorm van complicatie... Sinds vorige zondagavond is ze koorts beginnen krijgen, zelfs heel hoge koorts... We kregen het wel naar beneden, maar het kwam telkens terug... Daarbovenop begon ze redelijk wat te hoesten ook... Donderdagochtend dan toch nog maar eens naar de dokter. Na bloedonderzoek en rx thorax bleek dat ze een peribronchitis had, voorloper van pneumonie ofte longontsteking... Ondanks dat haar bloedbeeld wees op een virale infectie (wat er dus op zou wijzen dat die peribronchitis wel degelijk een complicatie van de waterpokken is), kreeg ze onmiddellijk antibiotica en zovirax. Tegen vrijdagnamiddag leek het al iets beter te gaan. Ze bleef wel nog koorts maken, maar niet meer zo hoog... En ze gedroeg zich ook al niet meer zo ziekjes... Oef, ziekenhuisopname vermeden! Wegens het zichzelf-wakker-hoesten zitten we ondertussen ook al wel aan de aerosol, maar vandaag, zondag, is eindelijk de eerste dag dat ze geen koorts meer maakt... Gelukkig!


Al is haar zus deze morgen wel opgestaan met een lelijke hoest...


Ik had mijn ouderschapsverlof op geen beter moment kunnen uitkiezen...